Kiyoshi Kurosawa'nın 1997 yapımı 'Cure', suç, korku ve psikolojik gerilim türlerinde bir başyapıt olarak kabul edilir. Film, Tokyo'da meydana gelen ve kurbanlarının alınlarında bir 'X' işareti bırakılan bir dizi vahşi cinayeti konu alır. İlginç olan, katillerin bu eylemleri neden gerçekleştirdiklerine dair hiçbir hatıralarının olmamasıdır. Hayal kırıklığına uğramış ve tükenmiş dedektif Kenichi Takabe (Kōji Yakusho), bu gizemli ve birbiriyle bağlantılı görünen vakaları çözmek için mücadele eder. İşler, Takabe'nin hipnotik yeteneklere sahip olduğu anlaşılan sakin ve gizemli bir adam olan Mamiya (Masato Hagiwara) ile karşılaşmasıyla daha da karmaşık bir hal alır.

Kurosawa'nın yönetmenliği, filme rahatsız edici bir gerilim ve sürekli bir tehdit hissi katıyor. Görsel stil, kasıtlı olarak yavaş tempolu ve minimalisttir, izleyiciyi karakterlerin psikolojik çöküşünün derinliklerine çeker. Kōji Yakusho'nun performansı, takıntılı ve giderek daha da parçalanan bir adamın portresini çizerken, Masato Hagiwara'nın Mamiya'sı ise unutulmaz ve ürpertici bir kötü karakter olarak öne çıkıyor. Film, şiddetin doğası, hipnozun tehlikeleri, kimlik ve insan zihninin karanlık köşeleri gibi temaları ustalıkla işliyor.

'Cure', sıradan bir polisiye ya da korku filminden çok daha fazlasıdır. Psikolojik gerilimin nasıl inşa edileceğine dair bir ders niteliğindedir. Sessiz anları ve rahatsız edici diyalogları, patlayıcı şiddet sahnelerinden çok daha etkilidir. Modern sinemada psikolojik gerilim ve korku türünü şekillendirmiş, birçok film yapımcısına ilham vermiş kült bir eserdir. Akılda kalıcı atmosferi, derin temaları ve sarsıcı sonuyla, izleyiciyi uzun süre etkisi altında bırakan, mutlaka izlenmesi gereken bir film deneyimi sunuyor.