Wong Kar-wai'nin 1995 yapımı 'Fallen Angels', izleyiciyi Hong Kong'un neon ışıklarıyla aydınlanan gece sokaklarına, yalnızlık ve arzu dolu bir dünyaya davet ediyor. Film, mesleğinden bıkmış, soğuk ve mesafeli bir tetikçi (Leon Lai) ile ona uzaktan âşık, işlerini düzenleyen gizemli bir kadın ortağın (Michele Reis) paralel hikâyelerini anlatır. Bu ana öyküye, dilsiz ve tuhaf davranışlar sergileyen genç bir serseri (bir Hong Kong kültür ikonu haline gelen Takeshi Kaneshiro) ve onun kayıp aşkının peşindeki esrarengiz bir kadının (Charlie Yeung) yolunun kesişmesi eklenir. Film, geleneksel bir suç dramasından çok, şehrin kalabalığında kaybolmuş, iletişim kuramayan bireylerin portresini çizer. Wong Kar-wai'nin imza stili, yavaş çekimler, geniş açılı balık gözü lensler ve deneysel kamera açılarıyla burada zirveye ulaşır. Christopher Doyle'un görüntü yönetimi, Hong Kong'u bir karaktere dönüştürür; buharı tüten sokaklar, dar koridorlar ve floresan ışıklı mekânlar, karakterlerin içsel yalnızlığını yansıtır. Oyunculuklar, karakterlerin kopukluğunu ve tutkulu arzularını mükemmel şekilde aktarır. Kaneshiro'nun fiziksel komedisi ve dokunaklı masumiyeti, filmin en unutulmaz anlarından bazılarını sunar. 'Fallen Angels', 'Chungking Express'in ruhani bir kardeşi olarak görülür ve aynı evrende geçer. İzlenmesi gereken bir filmdir çünkü sinema diline yapılmış cesur bir meydan okumadır. Sıradan bir hikâye anlatımını reddederek, duyguları, renkleri, müziği ve imgeleri ön plana çıkarır. Kalbinizi hızlandıracak aksiyon sahneleri beklemeyin; bunun yerine, modern hayatın yalnızlığına, tesadüfi bağlantılara ve insan teması arayışına dair hipnotik ve son derece kişisel bir meditasyon sunar. Hong Kong sinemasının ve 90'ların bağımsız ruhunun bir klasiği olan bu film, görsel şiiri seven herkes için vazgeçilmez bir deneyimdir.