Eliza Hittman'ın yönettiği 2020 yapımı 'Never Rarely Sometimes Always', Pennsylvania'nın kırsalında yaşayan 17 yaşındaki Autumn'un istenmeyen bir hamilelikle yüzleşmesini ve tıbbi yardım almak için kuzeni Skylar ile birlikte New York'a yaptığı zorlu yolculuğu anlatıyor. Film, genç bir kadının bedeni ve geleceği üzerindeki kontrol mücadelesini son derece gerçekçi ve incelikli bir dille ele alıyor. Sidney Flanigan'ın ilk filminde sergilediği naif ve güçlü performans, Autumn karakterinin iç dünyasını izleyiciye etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Talia Ryder ise Skylar rolüyle, dostluğun ve dayanışmanın ne denli hayati olabileceğini gösteriyor. Hittman'ın minimalist ve gözlemci yönetmenlik tarzı, karakterlerin sessiz anlarındaki duygusal yoğunluğu ön plana çıkarıyor. Kamera, iki gencin yabancı bir şehirde karşılaştığı bürokratik engelleri, maddi zorlukları ve sosyal yargıları adeta bir belgesel titizliğiyle kaydediyor. Filmin adını aldığı klinik sahnesi, sinema tarihinde unutulmaz anlar arasında yer alıyor ve Autumn'un travmasını kelimelere dökülmemiş bir şiddetle aktarıyor. 'Never Rarely Sometimes Always', sadece bir kürtaj yolculuğu değil, aynı zamanda iki gencin olgunlaşma, sorumluluk alma ve birbirine kenetlenme hikayesi. Günümüzde hâlâ geçerliliğini koruyan toplumsal baskıları, genç kadınların karşılaştığı sistemik zorlukları ve dostluğun iyileştirici gücünü samimiyetle işliyor. Duygusal derinliği, sarsıcı gerçekçiliği ve unutulmaz performanslarıyla izleyiciyi derinden etkileyen bu film, çağdaş sinemanın önemli ve cesur örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.