2013 yapımı Tangerines (Mandariinid), Estonya ve Gürcistan ortak yapımı olup, 1992 Abhazya Savaşı'nın sert koşullarında geçen insani bir dramı anlatıyor. Film, savaştan kaçan komşularının aksine, mandalina bahçesini korumak için Gürcistan'da kalan yaşlı Estonyalı marangoz Ivo'nun hikayesini takip ediyor. Bir çatışma sonrası kapısının önünde yaralı halde bulduğu iki düşman askerini – biri Çeçen paralı asker Ahmed, diğeri Gürcü asker Niko – evine alıp iyileştirmeye çalışmasıyla, önyargılar ve düşmanlıklar sarsıcı bir şekilde sorgulanıyor.

Yönetmen Zaza Urushadze, savaşın yıkıcılığını minimal bir mekanda ve az sayıda karakterle son derece güçlü bir şekilde yansıtıyor. Sade ve etkileyici görüntü yönetimi, filmin kasvetli atmosferini desteklerken, oyuncu performansları izleyiciyi içine çekiyor. Lembit Ulfsak (Ivo), Giorgi Nakashidze (Ahmed) ve Misha Meskhi (Niko) arasındaki kimya, zorunlu bir arada yaşamanın geriliminden, beklenmedik bir insan bağına uzanan duygusal yolculuğu inandırıcı kılıyor. Film, ideolojilerin ve milliyetçiliğin ötesinde, ortak insanlığımızı hatırlatan evrensel temalar işliyor.

Tangerines, savaş filmi kategorisinde olmasına rağmen, çatışma sahnelerine değil, çatışmanın insan ruhunda açtığı yaralara odaklanıyor. 'En İyi Yabancı Film' dalında Oscar ve Altın Küre adaylığı bulunan bu yapım, diyalogların inceliği, karakter gelişiminin derinliği ve sade anlatımıyla izleyiciyi derinden etkiliyor. İnsan doğasına dair dokunaklı ve düşündürücü bir portre çizen film, barış ve hoşgörü mesajını güçlü bir şekilde veriyor. Savaşın anlamsızlığını ve insan ilişkilerinin karmaşıklığını anlamak isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.